Karia Yolu Bozburun Yarımadası, Datça Yarımadası, Gökova Körfezi ve İç karia olarak 4 ana bölümden oluşuyor. Muğla Çevresi ve Dalyan olmak üzere 2 ek bölümün daha rota dahilinde olduğu, Türkiye’nin en uzun mesafeli (820 km) trekking rotası olan Karia Yolu’nun başlangıcı kabul edilen Bozburun Yarımadası sıradaki etkinlikler arasında yerini alıyor. Karia’ya dair detaylı bir yazı
2016 yılının Ekim sonunda Yalova Doğa Yürüyüşü Parkurları‘nın ilki olan Tevfikiye – Keramet parkurunu yürümüş ve rotanın kaderine terk edildiğinden bahsetmiştim. Yalova ve Bursa sınırları içerisindeki parkurları hem İstanbul’a yakın olmaları ve istisnalar dışında yoğun bir hazırlık gerektirmedikleri için boş zamanlarımı değerlendirmek amacıyla parça parça yürümekteyim. Şimdilerde ikinci parkura yönelik hazırlıklara başladım. İlk parkurun tamamlandığı
Bizans dönemindeki gravürlerde sıklıkla karşılaşılan ve Kosmidion olarak anılan adacıklara, Osmanlı döneminde Bahariye Adaları adı verilmiş. Günümüzdeyse daha çok Haliç Adaları olarak anılmakta. Haliç Adaları Haliç’in batı uçlarında, Eyüp ve Silahtarağa semtleri arasında, Haliç Kongre Merkezi ve İnsan ve Medeniyet Hareketi tarafından kullanılan Bahariye Mevlevihanesi bitişiğinde yer alan iki küçük adacıktan oluşan Haliç Adaları denizle
Bir süredir aklımda olan, bir türlü fırsat bulup kayıt altına alamadığım Haliç (Golden Horn/Chrysokeras) kıyı rotasını nihayet tamamlayabildim. Doğrudan rotaya geçmek isterseniz yazının sonunda gps kaydını paylaşıyorum. Rotaya dair genel yazı yolda. Ancak, bu genel yazı öncesinde rota üzerindeki bir kaç noktaya detaylıca değinmek istiyorum. Bunlardan ilki Osmanlı Devleti’nin İstanbul’daki dördüncü büyük sarayı olan Tersane
Dünyada her insan için ortalama yılda 1.4 milyon litre su harcanıyor1. Bu su miktarının yüzde 90’dan fazlasının ise tek başına gıda üretimi için yapılan tarım çalışmaları oluşturuyor. Örneğin 1 kilogram kırmızı et üretilirken 15 bin 455 litre su, 3.6 kilogram buğday ve 36 kilogram da kaba yem gerekiyor2. Geleneksel tarım içerisinde yine bitkilerin büyümesi için
Permakültüre dair kendi çabalarımla edindiğim bilgilerin işlevselliği konusunda aklımda bir takım soru işaretleri bulunuyordu. Bu nedenle bir süredir permakültür eğitimlerini, enstitü faaliyetlerini ve eğitimcilerin çalışmalarını takip ediyordum. Öncelikli sorun kendi araştırmalarımda edindiğim bilgilerin işlevselliğini ve tutarlılığını deneme-yanılma süreci olmaksızın anlayamayacak olmamdı. Diğer yandan permakültür eğitimlerine dair taşıdığım bir ön yargı da bulunuyordu. Eğitimlerin fiyatlandırılmasından, eğitim
Toplum Destekli Permakültür Uygulama ve Ortak Yaşam Çiftliği Projesi olan Permakamp‘tan ilk kez Yeryüzü Derneği tarafından 2016 yılının Kasım ayında düzenlenen Gıda Toplulukları Çalıştayı‘nda haberdar oldum. 27 ailenin ortak gayretleri ile Beykoz’un Öğümce Köyü’nde 17 dönüm arazi üzerine kurululan permakamp, kendi bünyesinde atalık tohumlardan gıda üretimi yapmasının yanı sıra temas halinde olduğu gıda topluluklarından da
Çok zamandır görmek istediğim botanik bahçelerinden Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi‘ne nihayet uğrayabildim. İstanbul’un Anadolu yakasına çok sık geçmediğim için Şubat ayından beri yapılacaklar listesine sabitlenmişti. Üsküdar sahilinde, Marmaray çıkışının ilerisinde, 6. perondan (41.025368, 29.010414) kalkan 16M numaralı otobüsle yaklaşık 30 dakikada Ataşehir Bulvarı durağına ulaşabiliyorsunuz. Ne mutlu ki otobüs dolu olmadığı gibi trafik de öyle
21 Eylül 2014 tarihinde Halkın İklim Yürüyüşü Hareketi‘nin (PCM, Peoples Climate Movement) açık çağrısıyla birlikte hareketin de pek beklemediği bir katılımla, dünyanın farklı yerlerinden katılan 400.000 üzerinde insan UN Climate Summit öncesi yürüyüşte yer aldı. Caddeler dolusu insanın ise söylemleri küresel iklim krizi için kesin ve acil önlemler alınması gerektiğini vurguluyordu. Özellikle Donald Trump‘ın iklim
2017 yılı içerisinde ilki Mayıs ayının son haftasında, diğeri Haziran ayı ortasında olmak üzere iki giriş eğitimine katılacağım. Şimdilik Tasarım Sertifikası eğitimiyle ilgili bir netlik sağlayamasam da bu yıl içerisinde ortaya çıkabilecek ekstra bir fırsatı değerlendirebilirim. Bu yazıda eğitimlere dahil, tarih sıralamasına göre bir kaç referans etkinlik duyurmamın yanı sıra, Yeryüzü Derneği‘nin özellikle “Ekolojik Yaşam
Artan besin ve ekoloji farkındalığı, paylaşılan bilgi ve beceriler sayesinde permakültür tasarım anlayışını benimseyen çiftliklerin sayısında da artış gözlemleniyor. Ekolojik pazarlardan, permakültür tasarımı eğitimlerine yeni insanlarla tanışmak ve bilgi alışverişi sağlamak da bu çiftlikler sayesinde teoriden pratiğe doğru bir dönüşüme uğrayabiliyor. Çiftliklerin bir çoğuna hem TaTuTa projesi Ev Sahipleri sayfası üzerinden veya çiftliklerinin sahip oldukları
Permakültür Tasarımı, temelinde doğaya karşı olmayı değil, doğayla uyum içerisinde yaşamayı destekler ve bu amaca uygun ilkeler barındırır. Tasarım süreci içerisinde sürekli sözü edilen enerji ve tasarruf ortak amaca hizmet eden her eylem için avantaj ve verim sağlar. Bu avantaj ve verime örnek olarak Bill Mollison’un ilk aşamalarda bitkilerin ve hayvanların hane ve topluluk ölçeğinde
Büyük alışveriş ve iş/yaşam merkezlerinin önünden geçerken sıklıkla binaları, kaplanan alanları öven birilerine denk gelirim. Genelde söylemler binanın mimari estetiği ya da tekniğine değil, daha temel değerlendirme kriterlerini olan boyutları ve potansiyel iş olanakları üzerinedir. Halbuki, bu büyük yapılar bir çok sorunun da kaynağı konumundalar. Açıkça söylemek gerekirse, bu durumun aksi olabilecek herhangi bir örneğe
Yürüyüş ve çiftlik ziyaretlerimde mümkün olduğu kadar yerleşim yerlerinde, köy kahvehanelerinde molalar vermeye özen gösteriyorum. Köyün ileri gelenlerine buralarda denk gelmeniz, köy ve yöre hakkında bilgiler almanız oldukça kolay oluyor. Köyün geçim kaynaklarından, yetiştirilen ürünlerde kullanılan ilaçlara kadar merak ettiğiniz neredeyse tüm soruların cevaplarına bir kaç bardak çay süresinde ulaşabiliyorsunuz. Kullanılan ilaçları kullanmadıklarını söyleyenlerden, kendi
Evinizden çıktınız, yolda yürüyorsunuz ve bir anda karşınızda bir kaza meydana geliyor. Elbette temennim bu ve benzeri durumların olmaması yönünde ancak güvenlik anlamında oldukça zayıf bir ülkede yaşadığımız gerçeğini de yadsıyamayız. İlla kaza da olmasına gerek yok, ayak burkulmasından sara krizine, birinin kalp krizi geçiriyor olmasından susuz kalmasına bir çok farklı sağlık sorunuyla da karşılaşmamız
Uzun zamandır aklımdaydı İstanbul’un mahalleleriyle ilgili ilginç anekdotlar paylaşmak. Sokak sokak dolaştığınızda kentin tarihine, geçmişine dair bir o kadar çok detaya ulaşabiliyorsunuzki. Flaneur‘lerin seyri bol olsun. “Teneke Mahallesi gibi mahallelerin, yerleşimlerin olduğu yazılar” şu an için temennim. Öncelikler arasında olmadığı için, şimdilik bir kaç konuya bir arada değinerek en azından kısaca derlediğim notlarımı paylaşmakla yetineceğim.
Supolitik Oluşumu‘nu ilk kez 2008 yılında paylaştıkları çağrı metni ile duymuştum. Suyun Ticarileştirilmesine Hayır Platformu‘nun kurucu üyelerinden ve yürütmesinde yer alan bileşenlerden biri olan Supolitik Oluşumu 2012 yılına kadar bir çok basın açıklaması yayınladıkladı. Bunlardan bazıları Büyük Anadolu Yürüyüşü ile ilgiliydi. Son olarak, geçen bir sürenin ardından 2015 yılında yayınladıkları Dünya Su Gününüz Kutlu Olmasın!
16-17 Ocak 2010 tarihinde, Rize’nin İkizdere ilçesinde Türkiye’de uygulanan su politikalarının mağdur ettiği insanlar bir araya gelerek düzenledikleri ilk genel kurul toplantısında Türkiye Su Meclisi‘ni kurmuştu. Türkiye’nin dört bir yanından gelen sivil oluşumlar ve bireylerin katılımıyla gerçekleştirilen toplantıda Yürütme Kurulu Üyeliği’ne Çanakkale’den Güneşin Oya Aydemir, Muğla’dan Berna Babaoğlu Ulutaş, Konya’dan Pervin Çoban, İstanbul’dan Güven Eken
Yükleniyor…