Optimist Yayınları tarafından gönderilen 3 adet şahane kitabı okuyorum bu günlerde. İlki üzerinde pek çok not da barındırdığım, ilerleyen günlerde kitap özelinde de ayrıca bir yazı yayınlayacağım Aydan Çelik‘in kaleme ve çizgiye aldığı Bi Tur Versene’nin Şubat, 2013 tarihli 2. Basımı. Bu yazının konusu ise elimin altında olmasından mutluluk duyacağım Bisiklet Manifestosu. Bisiklet Manifestosu –
Atalık Buğdaylar ve Ekmek Üretimindeki Tercihler başlıklı yazıda atalık buğdaylardan, ekmeklik ve makarnalık olarak ayrılışlarından ve un karışımı hazırlarken veya ekmek satın alırken nelere dikkat edilebileceğinden –en azından benim için önemli olan başlıklardan– bahsetmiştim. Bu yazıda ise İstanbul’un öne çıkan artizan ekmek üreticilerinden bahsedeceğim. Kimi üreticiler artizan kelimesini hoş karşılamamaktalar. Bunun nedeni ise sağlıklı gıda
2016 yılı Aralık ayı itibariyle kendi ekmeğimi yapıyor ve tüketiyorum. Arada aksamalar olsa da hemen hemen her hafta, Cumartesi gününü üretim süreci için değerlendiriyorum. 2 parça olarak toplamda 750-800 gram ağırlığında ve haftalık olarak belirlediğim ek malzemelerle (kuru üzüm, ceviz, kimi zaman nohut mayası ekleyerek, pekmezli, susamlı, kahveli, tarçınlı…) zenginleştirdiğim ekmeklerim gezilerde de yanıma aldığım
Pek çok ülkede, sürdürülebilir kentiçi ulaşımda önemli bir yeri bulunan bisiklet ile ilgili pek çok farkındalık etkinliği bulunmakta. Özellikle bu yıl (2018) itibariyle Türkmenistan’ın girişimi ve BM Geren Kurulu’nun А/72/L.43 sayılı kararıyla 3 Haziran’ın Dünya Bisiklet Günü olarak ilan edilmesi de bu amaçla oldukça faydalı olacaktır. Elbette bu ilk değil, 19 Nisan da bu anlamda
Kahveyi türk kahvesi nezdinde, kültür çerçevesinde cezve ile bildiğimizi söylemek çok da yanlış olmayacaktır, değil mi? Ardından, gelişen teknolojinin, farklı kültürlerle etkileşimlerin de getirisi olarak kahve makinesi ve moka pot gibi alternatiflerle hem kahve çekirdeğine hem de kahvenin tadına bakış açımızda farklılıklar yaşandı. Hazır kahve (instant) bir tarafta tutacak olursak, kahve çekirdeğinin kalitesi üzerine yürütülen
Çocukluğumun en büyük eğlencesiydi yürümek ve bisiklete binmek. Yürümeye dair düşüncelerimi pek çok kez paylaştım, sıra geldi bisiklete. İlk BMX ile bisiklet kullanmaya başlamış, sonrasında Bianchi road bike ile devam etmiştim. Lisans ve iş hayatının sınırlandırıcı sürecinde bir nebze olsun kiralık bisikletlerle idare etmek durumunda kalmıştım. EcoDiurnal sürecinde nihayet Brompton‘ın zamanı da gelip çattı. Basit
İstanbul’a dair yazılar sayesinde yaşadığım şehre dair pek çok ilginç bilgiye, farklı bakış açısına ulaştım. Sıklıkla önünden geçtiğim bir binaya, bir taşa, kapıya, kıyıya çok daha farklı bir gözle bakmaya başladım. Geçmişten günümüze şehirlerin değişimi, bu değişimler içerisinde örneğin bir ana caddenin aslında pek çok olaya tanıklık edebildiğini (Örn. Mese – Regia – Divan Yolu),
Sultans Trail (Sultanlar Yolu), Kanuni Sultan Süleyman (I. Süleyman, Suleiman the Magnificent, X. Osmanlı Padişahı (1520 – 1566))’nın Viyana Kuşatması (I. ve II. Viyana seferleri) sürecindeki ayak izlerini takip eden, Avusturya, Slovakya, Macaristan, Hırvatistan, Sırbistan, Romanya, Bulgaristan, Yunanistan ve Türkiye‘yi içerisinde barındıran uluslararası bir tarih-doğa yürüyüş rotası olma özelliğine sahip. İstanbul’da, Topkapı Sarayı önünden başlayıp
Avrupa’nın ilk uzun mesafe yürüyüş rotası Ulusal Mavi Yol (National Blue Trail, kendi dillerinde Országos Kéktúra, Kéktúra (kısaca OKT)) adıyla 1938 yılında Macaristan‘da resmi olarak duyurulmuştu. Avrupa’nın en eski yürüyüş rotası olma özelliğine sahip olan National Blue Trail güncel olarak E4 adıyla (European Long Distance Walking Route E4) bilinmekte. Avrupa’nın Uzun Trekking Rotaları Avrupa Birliği
Antigoni‘nin yanı sıra Pyrgos, Panormun, Castrum, Panarmos, Pirges, Erenbintusi Burgazlu gibi isimlerle de anılan Burgazada günümüzde Sait Faik Abasıyanık ile de özdeşlemiştir. Türk Edebiyatı’ndaki en önemli temsilcilerinden Sait Faik Abasıyanık’ın oturduğu ev günümüzde müze olarak hizmete vermektedir. Ada Kaşık Adası ve Heybeliada’ya yakın konumdadır. Panormos ismi ise adanın doğal ve korunaklı yapısından gelir. Eski bir
Prens Adaları arasında en büyük ve gelişmiş olanıdır. Megale, Demonissia, Kızılada ve Prens Adası gibi isimlerle anılmış olsa da öne çıkan Prinkipo (Prinkepo / Prens) olmuştur. Yapısal olarak bir boyun ile ayrılmış iki tepe görünümündedir. Güney bölgesi Yüce Tepe (Ayios Yeorios)
İkinci büyük adadır ve yoğunlukla Halki adıyla anılmaktadır. Bizans döneminde Demonisos ve Halki isimleriyle anılan ada ismini Çam Limanı’nda bulunduğu söylenen eski bakır madeninden (halki = bakır) aldığı düşünülmektedir. Söylenene göre madenden çıkarılan bakırdaki altın oranı o kadar yüksekmiş ki her türlü göz hastalığına deva olur, hatta dönemin ünlü heykeltraşlarından Sikinios’un bu madenden yaptığı Apollon
Anakaraya en yakın ada olması nedeniyle çoğunlukla Proti (birinci) adıyla anılır. Adanın yerleşim alanı yeşil alandan daha baskındır. Çınar Tepesi (115 m), Teşrifiye (kimi kaynaklarda Teşvikiye) Tepesi (110 m) ve Hristos (Manastır) Tepesi (Hristos Manastırı/Kurtarıcı İsa Manastırı bu tepe üzerinde) arasın yerleşimin yoğunluk gösterdiği alandır. Ayazma Plajı yine ada üzerinde görülebilecek yerlerden biri. Bizans döneminde
Havalar günden güne ısınmaya, mevsimin ilkbahara doğru değişmeye başlıyor. Bu fırsattan istifade, “adaya’mı gitsek?” fikirlerinin kelimelere döküldüğü günlere hitaben, İstanbul’un ve 36 ilçesinden biri olan ve Anadolu yakasında yer alan Adalar’a (25’i Avrupa yakasında, 14’ü Anadolu yakasında) dair bir rota oluşturmak istedim. İstanbul yazı serisinin de bir parçası olan bu yazı Adalar ilçesine dair genişçe
Görüntü ve davranış olarak oldukça dikkat çeken bir böcek olan Çam Kese Böceği genellikle çam ormanlarında oluşturdukları uzun sıralarla ve çam dallarındaki keselerle fark edilirler. Şubat ayı sonrasında özellikle çam ormanlarında yoğun olarak görülen, çam ağaçlarının yoğun olduğu yürüyüş rotalarında ilerlerken bu böceklere oluşturdukları alerjik etkiler nedeniyle dikkat edilmelidir. Peki bu böcekler hakkında bilmemiz gerekenler
Osman Nuri Ergin tarafından binlerce sayfa tutan yayınlarından özellikle 1934 yılında yayınlanan İstanbul Şehri Rehberi özellikle yayınlandığı dönem itibariyle bir çok ilki barındırma özelliğine de sahip. Ancak, bu yayının benim için özellikle öne çıkan tarafı 1929 yılında yeni Türk harflerinin kabulü (1 Kasım 1928 tarihli ve 1353 Sayılı Türk Harflerinin Kabul ve Tatbiki Kanunu sonrasında)
İstanbul’un incir, üzüm, dut ağaçlarının bol olduğu bir mahallesinde büyüdüm. Benim de dahil olduğum kuşak İstanbul’un aşağı yukarı bir çok evresine tanıklık etmiştir diye düşünüyorum. Havanın kararmasıyla birlikte gezinmeye başlayan ateş böceklerini, dut ağaçlarında gezinen kuşların ilham verici renklerini ve güzel ötüşlerini, incir etrafındaki arıları hala hatırlarım. Geçtiğimiz günlerde o ağaçların olduğu mahallelerin güncel halini
Türkiye’nin ilk alışveriş merkezi (AVM) 1988 yılında Galleria adıyla (Galleria Ataköy Alışveriş Merkezi) İstanbul’un Bakırköy ilçesinde açılmış ve 2015 yılında yeni bir proje için yıkılma kararı alınmış olmasına karşın hala aktif bir şekilde hizmet vermekte. Sonraki yıllarda farklı ilçelerde açılan farklı konseptlere sahip alışveriş merkezleri günümüzde yerini mimari ve gösteriş farklılıklar dışında çoğunlukla birbirinin aynısı
Yükleniyor…