Darmaduman bir kent; tarihin her yaprağında izi olan; fetihlerle, yıkımlarla, ülkelerle, kıtalarla anılan ve fatihleri, kralları, sultanları, tanrılarıyla paylaşılamayan Suriçi İstanbul. Nihayet, benim için uzun sayılabilecek ancak enerjilerini, hayallerini, umutlarını bu şehre bağlayanlar için belki de göz ardı edilemeyecek bir zamanın sonunda İstanbul’a dair bir şeyler söylemeye hazır olduğumu düşünüyorum. Konuya biraz kişisel bağlamla giriş
Rota oluştururken ve takip ederken kullandığım araçlardan bahsetmiştim. Ayrıca Google Earth Pro ile bir de rota hazırlama sürecimi paylaşmıştım. Bu yazıda Google Earth ile sahip olduğumuz eski bir harita görselini nasıl rota oluşturmak için kullanabileceğimizden bahsedeceğim. Uygulama örneği olarak İstanbul’un Ara Sokakları başlıklı yazıda paylaştığım Osmanlı döneminde kullanılan tramvay güzergahlarını gösteren haritayı kullanacağım. Rota oluşturmaya
Bir süredir kent içi rotalara dair oldukça keyif aldığım derlemelerle, notlar ve fikirlerle uğraşıyorum. Araştırmalarım ve ilham aldığım etkinliklerle ilgili Alternatif Sanat Kültür Etkinlikleri ve Kütüphaneler başlıklı bir yazıyı geçtiğimiz günlerde paylaştım. Dinlere Göre Tapınaklar ile de zaten konuyu açıklamıştım. Bu yazıda sürece dair ilk rotayı paylaşıyorum. Aşağıdaki görsel Osmanlı döneminde kullanılan tramvay hatlarını, tramvay
2017 yılı başı itibariyle değerlendirdiğim etkinliklerde daha seçici davranmaya, verilen ücretin/ayrılan zamanın karşılığını almadığım durumlarda hem etkinlik hem de etkinliği düzenleyen kurum/kuruluşa dair net tutum geliştirmeye karar verdim. Uzun bir süre etkinlik sektöründe projelerde yer alan biri olarak, organizatörlerin ve organizasyon şirketlerinin çoğu zaman organizasyonun sağlayacağı katkıdan ziyade elde edecekleri kara odaklanıyor olmalarından rahatsızdım. Elbette
Karia Yolu rotası, Datça Yarımadası bölümünün en uç noktasında yer alan antik kentte yürüyüşümü sonlandırdığımdan beri Knidos Antik Kenti üzerine bulabildiğim her yazıyı okuyorum. Zamanla edindiğim bilgileri ayrı yazılar olarak paylaşmak için sabırsızlanıyorum, ancak öncesinde tapınaklarla ilgili bir giriş oluşturmak uygun olacaktır. Üzerinde yaşadığımız bu toprakların tanıklık ettiği olayları, karakterleri, inanç etkileşimlerini de hesaba katarsak
Geçtiğimiz yıl Kasım ayında (5 Kasım) bir şekilde, rastlantı sonucu haberdar olduğum I. Gıda Toplulukları Çalıştayı‘nın benim için yeri çok ayrı. Çalıştayda tanıştığım şahane insanlar sayesinde ekmek yapmayı, kombucha çayı hazırlamayı öğrendim. Permakamp gibi kent sınırları içerisindeki ekolojik faaliyetlerle, yakınımdaki gıda topluluklarıyla ilgili çalışmalardan haberdar oldum ve geçen 1 yıllık süre boyunca da öğrendiklerimi geliştirdim
Yörelere göre kahveler, kahve kavurma (coffee roasting) süreci ve kahve tadımı (cupping) derken sıra geldi kahve tadımı ve tadın tanımlanmasına. Kahve Tadımı ve Tadın Tanımlanması Kahve sık rastlanan bir yakın arkadaş oldu bizlere, hatta kimilerinde bağımlılık oldu, tutkuyla bağlandılar. Fakat sadece bazı tüketiciler kahve hakkında gurmelik yapar, üstelik bunun çok veya az tüketmekle ilgisi yoktur. Haliyle
Kendini, türünü, çevreni, parçası olduğun topluluğu, topluluğun ilişki içerisinde olduğu alanı, alanın bürokratik olarak tanımlandığı bölgeyi (mahalle, ilçe, şehir, ülke) ve Dünya’yı tanı. EcoDiurnal‘ın temelindeki amaç bu tanıma sürecini paylaşmak. Bunu bir tüketimin parçası olarak değil, sorumluluklar içerisinde gerçekleştirmeye çalışmak ise sürecin kuralı. Bu nedenle eğlenceli, bolca gezmeli/tüketmeli söylemlerden uzak durmaya çalışıyorum. Çünkü, günün başlangıcı
Cupping, kısaca kahve tadım sanatı veya bilimi olarak adlandırılabilir. Roasterlar (kahve kavurucular) arasında oldukça önemsenir, hatta Special Coffee Association tarafından yarışmaları düzenlenir. Kahve gurmeleri arasında oldukça ciddiye alınan bir iştir. Tabi ki bilgi ve tecrübe ister ancak her kahve severe kahve almadan önce cupping yapması tavsiye edilir. Cupping sabah yapılır, öncesinde tat farkı yaratabilecek yiyecek
Roasting yani kahve çekirdeklerini kavurma süreci, tadı olmayan ve süngerimsi yapıya sahip kahve çekirdeklerinin yüksek ısıda kavrularak aromalarının ortaya çıkartılması olarak özetlenebilir. Yüksek ısının verilmesiyle kahve çekirdekleri kimyasal tepkimeye uğrar, özünde bulunan yağ, kafein, şeker, aroma vb. bileşenler değişik oranlarda açığa çıkar. Kavurma işlemini yapan roaster (kahve kavurucu), çekirdeğin vereceği aromayı, tadı ve kafein oranını
11 kahve eksperi, yöresel kahve lezzetlerini oyladı. Oylamada kahve üretimi yapan on farklı ülkenin önde gelen kahveleri tadıldı ve en iyi kahve açık arayla Etiyopya kahvesi seçildi. Eksperlerin kısa biyografisine ve seçimlerine birlikte bakalım. Peki, kimdi bu 11 kişi? Timothy Hill, Counter Culture Coffee’de satın alma ve kalite kontrol müdürü olarak görev yapıyor. Hill, şirketinin
İnce çekilmiş çekirdeklerin getirdiği yoğun aromanın süt, su, şeker ve köpükle farklı oranlarda hazırlanmasıyla birbirinden oldukça farklı tatlar ortaya çıkıyor. Hatta, kültürel olarak da bazı içim çeşitlerinde de söylemler değişebiliyor. Örneğin, Almanya’da “regular coffee” esasında Americano olarak sevis ediliyor. Espressolu içimlerde ise ek malzemeler çoğunlukla kendi isimleri üzerinden ifade edilebiliyor ve genel olarak bir çok
Kahvenin tazeliği ve lezzeti kahvenin kavrulmasından paketlenmesine kadar geçen sürece göre değişiklik gösteriyor. Taze kahvelerde aromayı rahat hissederken, bayat kahvelerde kahve oranını artırsanız bile aromayı yeterince hissedemiyor veya su tadını daha baskın hissedebiliyorsunuz. Taze Kahve – Bayat Kahve Taze ve bayat kahve ayrımını yapabilmek için öncelikle çekirdeğin taze olması gerekir. Kahve alırken çekirdeğin ne zaman
Gerek güne başlarken gerekse öğün aralarınızda veya kahve altı olarak bu tarifi deneyebilirsiniz. Vegan bir tarif olmasının yanında, yüksek enerji içermesi, lif kaynağı olması ve sağlıklı ve kolay tüketilebilir bir ara öğün olmasıyla dikkat çekiyor. Kahve Yanına Avokado Tostu Oldukça basit bir tarif; -hatta bildiğimiz tost- 2 dilim tam tahıllı tost ekmeği, 1 diş kabuğu
Bozburun rotasındaki etaplardan sonra hızlıca Datça’ya doğru geçmeye karar verdim. Amacım mümkün olduğu kadar rota almanın yanı sıra Datça’ya dair de detaylı gözlemlerde bulunmaktı. Son bir kaç yıldır alternatif yaşam planlarına vakit ayırmaya çalışıyorum. Bunların bir kısmı da, doğrudan deneyimlenmemiş, oradan buradan derlenmiş bilgiler üzerine imgesel olarak Datça üzerineydi. Sakinlik, yeşillik, mavilik… Hal böyle olunca
Karia Yolu yürüyüşünü planladığım süreçte elbette rota üzerinde ve civarındaki TaTuTa çiftlikleriyle de iletişime geçmeyi ihmal etmedim. Knidia Çiftliği Knidos Antik Kenti‘na olan yakınlığı ve çiftliğin sundukları dolayısıyla özellikle ziyaret etmek istediğim çiftliklerden biriydi. Vadi içerisinden Yazı Köy’e ulaşan ayrıca bir yol olduğunu duydum ancak yeterince vaktim olmadığı için bu yolu işaretleme imkanım olmadı. Yukarıda
Knidos’tan sonra Knidia Çiftliği’nde misafir olduk. Yeterince dinlendikten ve çiftlikle ilgili notları derledikten sonra önce Yasemin, ardından ben çiftlikten ayrıldık. Benim planım solo olarak Hayıtbükü üzerinden önce Domuz Çukuru ve oradan da Eski Datça‘ya tersten yürümekti. Buna uygun şekilde erkenden Yazı Köy’den yola çıkıp Mesudiye yol ayrımında inerek Mesudiye’ye ve oradan da Hayıtbükü’ne geçtim. Kalan
Palamutbükü – Knidos arası çoğunlukla deniz manzarasına eşlik ederek ilerlese de kimi zaman -özellikle kayalık geçişlerde- sahip olduğu keyfe tezat bir ruh haline bürünmenize neden olabiliyor. Bolca yerleşim alanına denk geleceğiniz yürüyüş boyunca herhangi bir sıkıntı yaşamıyorsunuz. Datça: Palamutbükü – Knidos Hayıtbükü’nden başladığımız ve günün molasını verdiğimiz Palamutbükü‘nden hareketle rota boyunca iç kesimlere doğru ilerleyip
Yükleniyor…